Geplaatst op: 29 juli 2026 , Laatste bewerking op: 31 juli 2026
De verschrikkelijke branden in een aantal delen van Frankrijk grijpen ons allemaal erg aan. De dichtstbijzijnde mogen dan meer dan 200 km zuidelijker zijn, ook wij voelden ons zeer betrokken bij de bosbranden in de Gironde, bij Biscarosse en het meer van Lacanau. We hebben één dag last gehad van de rook en de daarbij behorende bijzondere verkleuring van de lucht. En uiteraard vroegen we ons intensief af of dat hier ook zo zou kunnen gebeuren. Nou, "alles kan" tegenwoordig, maar "normaal gesproken" is zo'n brand over vele kilometers, die gepaard gaat met massale evacuaties niet erg voor de hand liggend in het zuiden van de Deux-Sèvres. We gaan even in op de vraag of je nog veilig op vakantie kunt op La Grosse Talle.
Laten we even vooropstellen dat onze gedachten zijn bij alle getroffenen. Het was hartverwarmend om te zien dat bijvoorbeeld boeren en brandweerlui vanuit de Deux-Sèvres assistentie zijn gaan verlenen in de betrokken gebieden. Het is tenslotte 'onze' regio, want de Nouvelle Aquitaine waar wij wonen is de grootste van Frankrijk en strekt zich grofweg uit van Limoges tot aan de Spaanse grens. Al die gebieden zien er anders uit, worden gekenmerkt door andere weersomstandigheden en lokale eigenschappen die ervoor zorgen dat je er zo heerlijk op vakantie kunt in éénzelfde administratieve eenheid met diverse landschappen en culturen.
De getroffen gebieden in het zuiden van onze regio Nouvelle-Aquitaine (Nieuw Aquitaine) zijn bekend en geliefd vanwege hun intensieve vorm van bosbouw gebaseerd op naaldbomen. Die staan netjes in rijen te wachten tot ze worden gekapt of tot ze ten prooi raken aan een vlammenzee die vaak begint met ofwel een "ongelukje" (een vonk van een maaimachine of bosmaaier, dan wel een weggegooide peuk (!)), ofwel met een opzettelijke ontsteking (en dus een criminele oorzaak). Naaldbomen bos is als een enorme doos lucifers: de één steekt de ander aan en daarbij functioneren de dennenappels als een soort brandbommetjes die tot een kilometer verder een nieuwe brandhaard kunnen vormen.
In ons departement (Deux-Sèvres) hebben we voornamelijk loofbomen. Die branden ook, maar minder goed. Hoe meer diversiteit, des te moeilijker kan een vuur uit de voeten. En die loofbomen staan hier en daar in bossen, maar die worden afgewisseld met veel akkers, die in deze tijd van het jaar bijna allemaal alweer omgeploegd worden: het graan is van het veld gehaald, alleen de mais en de zonnebloemen staan er nog.
Maar het is wel erg droog dit jaar en dat zorgt voor speciale voorzorgsmaatregelen. We hebben voor het eerst bakjes water neergezet voor de vogels bijvoorbeeld. Zo moet de barbecue ingepakt blijven en is nu ook koken op gas alleen toegestaan op een verhoging of een brandwerende ondergrond. Verder moeten de kaarsen worden vervangen door lampjes - de meeste gasten hebben inderdaad ook al gewoon ledlampjes die op zonne-energie werken bij zich. Want het blijkt dat onze gasten dat allang hadden bedacht en goed voorbereid zijn.
De meeste permanente regels om gevaar te voorkomen zijn overigens van het soort 'gezond verstand' (niet duiken in en zwembad van maar 1,10m diep bijvoorbeeld :-). Anderen zijn het gevolg van lokale brand- en droogte preventie voorschriften, zoals beperkingen van het watergebruik die ons worden opgelegd. Gedeeltelijk valt dat ook allemaal onder 'gezond verstand' natuurlijk, maar ze zijn minder permanent en afhankelijk van de lokale context van het moment.
Voorop staat uiteraard de veiligheid van onze gasten. Gelukkig slagen we er goed in om opgelegde beperkingen te koppelen aan een fijn verblijf, gezien de commentaren van dit jaar en de afgelopen jaren. Het aantal terugkomers spreekt ook voor zich. Want de veiligheid is een echt dingetje, maar plezier, rust en gezelligheid zijn zeker zo belangrijk.
Dichter bij huis zorgen we ervoor dat alles goed is gemaaid. Dit jaar hebben we wel nog banen met grassen op het achterveld staan zoals de afgelopen jaren, maar volgend jaar gaan we die voor het zomerseizoen maaien. Zodat de biodiversiteit wel gegarandeerd wordt, maar de kans op verbranden kleiner. Nu durven we dat niet, want het is te droog om te maaien - en daardoor hebben we wel weer heel veel prachtige witte bloemen.
Verder houden we al jaren het gras kort (want we houden niet van slangen :-)) en zorgen we goed voor de bomen op ons terrein, die elk jaar worden gesnoeid of gekapt. We planten ook nog steeds aan, om voor voldoende schaduw te zorgen.
Met de adviezen in ons achterhoofd over bomen in de buurt van huizen gaan we dit najaar opnieuw een plan maken om misschien anders te snoeien en/of te kappen. Verder zijn we ook aan het nadenken hoe we de gebouwen nat zouden kunnen houden in geval van brandgevaar.
Kortom, het is een wake-up call en we nemen hem serieus. Maar nee, "heel Frankrijk" staat niet in brand en het is nog steeds heerlijk toeven op La Grosse Talle.